Vier frisse koppen met hun blik op oneindig, precies dat lekkere melodietje waarnaar je onbewust op zoek bent en de kwaliteit van een doorgewinterde band. Mongue (rijmt, in tegenstelling tot wat velen denken, op het Franse ‘longue’ en niet op ‘kwade dronk’ ) timmert aan de weg. Met een mokerhamer.

De Herman Brood Academie-heren zijn naar eigen zeggen geinspireerd door kleine en grotere namen als Fink, Radiohead en Jeff Buckley, maar blijken op het podium toch vooral heel dicht bij zichzelf te blijven. De muziek is eerlijk en klein weet met finesse dat ouderwetse gevoel van ‘he, lekker’ in je naar boven te brengen. Het venijnige randje van de moderne tijd valt overigens niet te ontkennen. Terwijl Emil Landman en Peter Peskens hun snaren met tomeloos talent bezigen, heerst Jim Geurts over potten en pannen en blijkt Siebe van Rijswijks stem over een uitstekend rauw randje te beschikken.

Deze jonge talenten worden overal waar ze komen (ook in Dublin, trouwens, waar ze recentelijk speelden) met enthousiasme ontvangen, en nemen met zelfvertrouwen de muziekscene in Utrecht onder handen.Binnenkort komt hun langverwachtte debuutalbum uit. Hieronder een voorproefje in de vorm van ‘Slip away’. Geniet, en houd ze vooral in de gaten.